poprzednia strona

1

następna strona

» ARTYKUŁ

 

Zwodzenie vs. valueplay

from MiiWiin


Poprzednie dwa artykuły poświecone były zagadnieniu zwodzenia. W poprzednim artykule zapoznać się mogłeś ze standardowymi zagraniami, których celem było zamaskowanie prawdziwej siły reki. Dzisiaj na koniec serii o zwodzeniu zobaczysz kilka szczególnych przykładów, jak również analizę rozdań, w których zwodzenie zostanie porównane z normalnym valueplay.

ZWODZENIE CZY VALUEPLAY?

Poznałeś i zrozumiałeś podstawy i zastosowanie zwodzenia. Zapewne nie jest ci obce stwierdzenie, że maskowanie siły własnej ręki ma pozytywny wpływ na twoją grę. Jednak, co jest najważniejsze, jeśli chodzi o zwodzenie? Myślący przeciwnik!

Zakładasz, że przeciwnicy - przynajmniej część z nich - przykłada uwagę do rozdań, w których oni sami nie biorą udziału. Nawet bez pomocniczego oprogramowania albo notatek można łatwo poznać, kto przy stole w każdym rozdaniu limpuje lub podbija, oraz który gracz jest tight albo loose.

Przy podejmowaniu decyzji przez przeciwników image jest częściowo brany pod uwagę. Jeśli grasz lub podbijasz tylko niewielką ilość rąk, przeciwnik przy twoim podbiciu lub continuation bet na flopie przyzna tym zagraniom dużą dawkę zaufania. Z drugiej strony, jeśli grasz agresywnie i przed flopem podbijasz mnóstwo rąk, twoje fold equity drastycznie spada.

Jaki jest twój image?

Musisz pamiętać, że twój prawdziwy, stworzony przez ciebie image, nie jest najważniejszy. Najistotniejsze jest, jak postrzegają cię przeciwnicy. Jeśli siedzisz przy stole z pięcioma całkowicie nieznanymi graczami i na skutek serii silnych rąk podbijesz kilka razy z rzędu, część przeciwników może wziąć cię za maniaka, którym oczywiście nie jesteś. Z kolei, jeśli przez kolejne 10 rozdań dostajesz same kiepskie karty, z którymi nie jesteś w stanie podjąć walki, niektórzy przy stole zaszufladkują cię jako murka. Kiedy musisz więc podjąć marginalną decyzję, najważniejszy jest twój wizerunek przy poszczególnych stolach oraz twoje własne statystyki.

Kto siedzi przy stole?

Oczywiście, starając się zastosować zwodzenie, musisz znaleźć przeciwników, którzy przykładają do tego uwagę. Zaraz na początku rozgrywki powinieneś sprawdzić, czy przy stole nie znajdują się znajome twarze. Stworzysz sobie image i musisz upewnić się, czy przypadkiem nie ma nikogo, kto rozpoznałby cię z poprzednich gier. Dzięki temu nie będziesz musiał od nowa starać się wykreować wizerunku i przyjąć, że przeciwnik dostosuje się do twojego stylu zgodnie z tym, co widział w poprzednich starciach z tobą. 

DLACZEGO POWYŻSZE PYTANIA SĄ TAKIE WAŻNE?

Przykład:

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25) (19/15/2.5/26/2823) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25) (47/3/3.9/19/35)
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , A
3 folds, Hero raises to $1.00, SB calls $1.00, 1 fold

Flop: ($2.25) A, 9, 2 (2 players)
SB bets $2.50, Hero...???

Siedzisz przy stole z 4 nieznanymi przeciwnikami. Jednak gracz na środkowej pozycji nie jest ci całkowicie obcy - grałeś z nim w kilku dużych pulach i wiesz, że jest raczej myślącym graczem.

Po 35 rękach masz niektóre statystyki, które wprawdzie nie mówią za dużo o jego stylu gry, jednak na chwilę obecną muszą wystarczyć. Mały blind jest graczem, który sprawdza prawie w każdym rozdaniu, samemu jednak rzadko podbijając. Po wyłożeniu kart wspólnych lubi grać agresywnie i wcześniej przykuł twoją uwagę, będąc złapanym na całkowitym bluffie.

Na flopie masz bardzo dobrą rękę. Trafiłeś seta, a przeciwnik postawił donkbet. Na stole możliwy jest flush draw. Nie możesz wykluczyć takiej możliwości, jednak jest to niewielka część zakresu rąk przeciwnika. Co więcej, dzięki asowi pik masz także szansę na kolor, a w talii jest jeszcze kilka outów na full house.

Masz dwie opcje: sprawdzenie i slowplay z setem lub podbicie.

Zalety i wady podbicia:

Przy zwodzeniu podbicie w tej sytuacji byłoby standardowym zagraniem. Prawdopodobnie z królami, damami i gorszymi rękoma zagrałbyś raise/fold, raise/call albo nawet fold (która możliwość jest najlepsza - nie będzie poruszane w tym artykule). Również trzymając Ax, chciałbyś chronić swoją rękę. Rzadko ograniczyłbyś się wyłącznie do sprawdzenia, chociaż przy tym przeciwniku byłoby to możliwe. Z jakimi rękami podjąłbyś się sprawdzenia? Tylko z nutsem?

Prawdziwy problem jest taki: jeśli sprawdzasz z silnymi rękoma, a podbijasz słabsze, dajesz przeciwnikom czytelną informację, jakie masz karty.

Przypuszczasz, że mały blind jest na tyle słabym graczem, że nie bierze tego pod uwagę. Tego typu przeciwnicy odważą się na ponowny bluff na turnie, przez to powinieneś pozwolić mu na to. W tej sytuacji więcej wyciągniesz z rozdania, jeśli na flopie tylko sprawdzisz. Ale jak wpłynie to na myślenie innych przeciwników, kiedy przyjdzie Ci w przyszłości się z nimi zmierzyć?

Będzie to dobra porcja informacji dla pozostałych trzech przeciwników. Jednak nie wiesz kiedy i czy w ogóle będziesz w rozdaniu z tymi graczami. Po pierwsze i najważniejsze wpłynie to jedynie na twój obecny image przy tym stole. Oczywiście musisz pamiętać, że na obecnym stole będziesz postrzegany jako gracz, który stosuje slowplay.

Nie będzie to złym zagraniem, ponieważ odbiegasz od standardowej strategii. Pokazałeś, że starasz się slowplayować z silnymi rękami, ale tak naprawdę tego nie robisz. Przeciwnicy w przyszłości nie będą wierzyć w twoje podbicia, z czego możesz z pożytkiem skorzystać. Powinieneś jednak nie stosować więcej bluff raise, ponieważ po takim zagraniu zostanie ono sprawdzone podobnie jak continuation bet.

Nie musisz zbytnio przejmować się przeciwnikiem na środkowej pozycji. Przeciwnik może w tej sytuacji postąpić na trzy sposoby:

• Nie zauważył tego! Twoja ręka nie znajduje w kręgu jego zainteresowania, ocenił cię i nie potrzebuje dodatkowych informacji
• Zaważył to, ocenił prawidłowo ciebie i przeciwnika. Wie, że celowo odstąpiłeś od zwodzenia.
• Źle zinterpretował całą sytuację. Nagle odniósł wrażenie, że rozegrałeś ową rękę inaczej. Jest zaskoczony, że nie podbiłeś jak zazwyczaj, ale jeśli wziął cię za osobę skorą do slowplayowania, gratulacje, stworzyłeś kolejne złudzenia. Dzięki temu przy twoich podbiciach nie będzie dowierzał w twoje mocne układy, a tym samym popełni błąd i wypłaci się.

KOLEJNY PRZYKŁAD

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25) (40/3/0.8/32/50) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
CO ($25) (8/3/1.3/22/50)
BU ($25) (30/4/2.2/29/50)
BB ($25) (30/0/0.0/37/50)
SB ($25) (41/4/1.3/36/50)
Hero ($25)

Preflop: Hero is UTG with 9 , 9
Hero calls $0.25, MP calls $0.25, 1 fold, BU calls $0.25, SB calls $0.25, BB checks

Flop: ($1.25) 2, 4, 9 (2 players)
Hero bets $1.25, ...

Ręka ta została rozegrana inaczej, niż powinna. Zazwyczaj na UTG podbijasz z 99. Jest to część całościowego planu zwodzenia, w którym wielu myślących graczy będzie spodziewać się od małych par linii limp/call.

Kiedy trafiasz takiego flopa, zazwyczaj grasz check/raise (ponieważ Hero podbija przed flopem z 99!). Dostajesz kilka podbić i swoim przez raise możesz chronić swoją rękę.

Zaistniała sytuacja jest więc inna. Trafiłeś na stolik z mnóstwem calling stations, którzy prawie zawsze skorzy są do zobaczenia, co pojawi się na flopie i turnie. Czasem dochodzą nawet do showdownu z marginalnymi rękami.

Limpujesz 99 na UTG, a mógłbyś znaleźć co najmniej cztery powody, aby zdecydować się na raise::

• Możesz wygrać pulę przed flopem.
• Możesz wygrać pulę przez continuation bet.
• Możesz trafić seta i sprawić, żeby się wypłacili.
• Raise stanowi część twojego planu zwodzenia. Pozostajesz nieczytelny.

Wygranie ręki bez polepszenia mając do czynienia z przeciwnikami, którzy notorycznie dochodzą do showdownu jest bardzo trudne. Jednak, kiedy trafisz seta, a przed flopem nie podbijałeś, i tak przeciwnicy dosyć często wypłacą się.

W tym miejscu przychodzi pora na poruszenie kwestii zwodzenia. Nie znasz żadnego z przeciwników z poprzednich rozdań i nie spodziewasz się, że przejmują się twoim zakresem rąk. W kolejnych rundach twoja ręka może ulec pogorszeniu, jeśli któryś z przeciwników dobierze.

Prawdopodobnie osiągniesz wyższą wartość oczekiwaną, jeśli dostosujesz się do stylu gry przeciwników i odejdziesz od zwodzenia, przyjmując przed flopem linię limp/call w nadziei trafienia mocnego układu.

Skup sie teraz na grze na flopie. Jeśli myślisz, że uda ci się przepędzić wszystkich przeciwników, grubo się mylisz. Także przy takich pasywnych graczach nie możesz czekać, bo zapewne żaden z nich nie będzie podbijał, a tym samym dajesz im możliwość obejrzenia darmowej karty. Przez to twoim zagraniem powinno być podbicie i odejście od zwodzenia na korzyść ochrony ręki, a zapewne i tak zostaniesz sprawdzony i będziesz w stanie zarobić na drawach.

UWAGA: W obu przykładach chodzi bardziej o pokazanie specyfiki zwodzenia i pytaniu, kiedy należy odejść od jej stosowania. Inną sprawą jest roztrząsanie, czy nie lepiej było w pierwszym przykładzie podbić na flopie, a w drugim już przed flopem. 

SPECJALNY PRZYKŁAD

PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25)
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25) (24/21/3.1/24/2099) [VPIP/PFR/AF/WTS/Hands]
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , A
3 folds, Hero raises to $1.00, SB raises to $3.25, 1 fold, Hero calls $3.25.

Flop: ($6.75) 2, 2, K (2 players)
SB bets $5.00, Hero calls $5.00

Turn: ($16.75) 5 (2 players)
SB bets $12.50, Hero raises All-in, SB calls All-in

W specjalnym przykładzie zobaczysz, jak użyć zwodzenia, jeśli trafisz na przeciwnika, którego znasz. Także przeciwnik wie nieco o twojej grze, a mianowicie, że na buttonie z szerokim zakresem starasz się zgarnąć blindy. Co więcej, on wie, że ty wiesz, że broni blindów także z szerokim zakresem.

Jednak prawdopodobnie na 4-bet spasowałby swoją rękę. Znalazłeś się w sytuacji walki blindów, więc pozwoliłeś sobie na slowplay.

Przeciwnik prawie nigdy nie oceni cię na AA, ponieważ z taką ręką zapewne już przed flopem postawiłbyś wszystkie żetony na środek stołu. A ponieważ miałeś pozycję, ograniczyłeś się tylko do sprawdzenia, tak samo postąpiłeś na flopie, który nie daje dużo możliwości do dobierania. Nie chcesz odstraszyć słabszych rąk i dopuścić przeciwnika, aby samemu dokładał do puli. Tak właśnie się dzieje i z zadowoleniem możesz sprawdzić jego push na turnie.

Odszedłeś w tym rozdaniu od normalnego zwodzenia. Przeciwnik zobaczył coś nowego, a mianowicie twój slowplay z asami. Następnym razem mając asy i zagrywając za wszystko przed flopem, przeciwnik może nie uwierzyć w AA i pokusić się o sprawdzenie.

Jako że grałeś z tym przeciwnikiem w przeszłości i spodziewasz się trafić na niego także w kolejnych grach, zagranie to okazało się rozszerzeniem zwodzenia. Dajesz przeciwnikowi do myślenia i nie będzie on w stanie jednoznacznie ocenić, z jakim zakresem rąk w walce blindów robisz preflop push albo tylko sprawdzasz jego podbicie. Ty też tego nie wiesz, bo starasz się miksować grę i dostosować do sytuacji.

» PODSUMOWANIE

Jak już zostało wspomniane, artykuł nie był szczególnie nastawiony na przykłady, ale na teorię związaną ze zwodzeniem. Kiedy należy go stosować, a kiedy lepiej go zaniechać. Zawsze staraj sobie odpowiedzieć na pytanie, czy zwodzenie w danym rozdaniu ma sens? Czy znasz przeciwnika? Czy jest on zainteresowany moją ręką, czy może całkowicie pochłonęła go własna? Czy kolejne posunięcie jest w stanie przekonać myślącego gracza? Pozostanie jak najmniej czytelnym jest najważniejszą częścią pokera. Powinieneś umieć zastosować się do tego. Jeżeli znajdziesz sytuację, kiedy możesz odejść zwodzenia, to nie wahaj się tego uczynić i wykorzystaj to. Jeśli będziesz się stosował do tych zasad, to nikt nie jest ci w stanie stanąć na drodze do sukcesu!